3 τραγούδια γι' αυτό το σκεπτοκείμενο.

                                           "Σιωπή..." και "Πάντα γι' άλλους μιλάμε...".
                                                                  Κάτι ανάμεσα.
           Χρόνια δεσμώτης μιας μικρής κοινωνίας που σε κόλλησε τον ιό του "ποτέ να μην αλλάξω".
             Γιατί και στις νέας κοπής γενιές, κυριαρχούν τα κλισέ που ξέρεις από παλιά'
                               κι ήλπιζες πως αυτός ο κόσμος αλλάζει
                                                              μέσα στα μαιευτήρια.
Μέχρι που άκουσες
τη μάνα,
             τον πατέρα,
                               το δάσκαλο
                                                  και τον καθηγητή
                                                                               να σου λένε...
                                                                καληνύχτα Κεμάλ.
                              Κι αν παλεύεις να μην υπάρχουν κλισέ, μάλλον έγινες κι εσύ ένα..!