Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

...θά 'ναι που μισούμε τη μέρα που γεννηθήκαμε, Κυριακή.

"Κανείς να μην πειράξει την Κυριακή"
φαίνεται να 'πε στις εντολές του αυτός που εφηύραμε να μας κυριεύει, (όχι, όχι ο Δαίμονας,... ο άλλος)...
...δεν εξηγείται αλλιώς, σεισμός να γίνει, τεράστιες ρόδες να κυλούν πάνω σε πολυκατοικίες και να τις αλωνίζουν, ο Μάικλ Τζάκσον να πάρει μέρος σε κούρο με αρνιά.... η Κυριακή θά ΄ναι πάντα φιλενάδα της ραστώνης, θα 'ναι πάντα αργή σαν περπάτημα, τη στιγμή που η δευτέρα γκαζώνει και βρίσκεται στην παρασκευή...
Η Κυριακή των παπουτσιών, που έλεγε ο Λαζόπουλος, γιατί μόνο σήμερα με νοιάζει τί παπούτσια θα βάλω, έτσι το καταλαβαίνω αυτή τη στιγμή.

Και νά που συνδυάζεται με ένα από τα τραγούδια για τους μήνες, τά' λεγαν ο Παπαδημητρίου κι η Αρβανιτάκη χρόνια πριν...
"όοοΟοσο κι Αν κανείς προσέχει, όοΟσο κι Αν το κυνηγά, πάντα-πάντα θα 'ν' αργά... δεύτερη Κυριακή, κάθε φορά, πιστεύεις πως δε θα ΄χει..."

Κι αν... κοιμηθώ ώρες πολλές,
κι όταν ξυπνήσω νομίζω να' ναι κυριακή,
μα θα' ναι δευτέρα...
μήπως θα' χω πάλι την ίδια αίσθηση;

Θα δοκιμάσω να μη φορέσω παπούτσια την άλλη Κυριακή...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου